Poeha, blabla. We hebben daar niet zoveel mee. In de eindeloze verhalen zit ook vaak de ontkenning. Het verliezen van de kern. Of het draaien om de hete brij. Daar heeft niemand wat aan, dus daar blijven razor sharp op. Bij anderen.

Natuurlijk houden we ons daar zelf ook aan, maar: we hebben ook wel het e.e.a te delen. Dat doen we wel met verhalen. Met verhaaltjes. Met intieme insights uit ons eigen leven. Met inzichten waar je weer mee verder kunt. Of met her en der wat tegendraads gekronkel uit onze getergde hersenpan (vooral die van H.). Soms lichtvoetig, dan wat zwaarder op de hand. Maar altijd helend.

Kom, daar gaan. Er was eens…